Module 3: Transition activities from school to Erasmus plus mobilities, using non formal education activities


Jak sprawnie przejść ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+, wykorzystując działania edukacji poza formalnej, tego dotyczy trzeci z pięciu modułów opracowanych dla osób pracujących z młodzieżą, edukatorów, trenerów i liderów młodzieżowych. Moduł ten ma na celu podniesienie umiejętności i kompetencji osób pracujących z młodzieżą, które chcą pracować z młodymi osobami z niepełnosprawnością wzrokową, słuchową i fizyczną, oraz zdobycie wiedzy na temat wspierania młodych ludzi w ogóle, a także młodych z niepełnosprawnościami.

Informacje zawarte w tym module skierowane do osób pracujących z młodzieżą, wychowawców, trenerów i liderów młodzieżowych, przyczynią się do zwiększenia wiedzy i umiejętności, aby mogli oni:

  • informować młodzież/uczniów i nauczycieli w szkołach o możliwościach, jakie istnieją w ramach mobilności w programie Erasmus+;
  • wspierać i motywować młodzież/uczniów i nauczycieli w szkołach do udziału w mobilnościach w ramach programu Erasmus+ poprzez wykorzystanie metod i działań uczenia się poza formalnego;
  • przedstawić nauczycielom pracującym w szkołach podejście do uczenia się o charakterze poza formalnym.

Moduł ten obejmuje następujące tematy:

  • Czym jest edukacja nieformalna?
  • Uczenie się formalne, poza formalne i nieformalne
  • Zasady uczenia się poza formalnego
  • Techniki uczenia się poza formalnego
  • Mobilność w ramach programu Erasmus+
  • Projekty mobilności w dziedzinie edukacji, szkoleń i młodzieży
  • Szkoły i program Erasmus+
  • Szanse dla szkół w ramach programu ERASMUS+
  • Działania informujące młodzież/uczniów/nauczycieli o mobilnościach w ramach programu Erasmus+

Do końca tego modułu nauczysz się:

  • dostrzegać różnice między zasadami oraz środowiskami uczenia się poza formalnego i formalnego;
  • jak opracować plan realizacji działań z zakresu edukacji poza formalnej;
  • wdrażać działania, narzędzia i metody nieformalne;
  • tworzyć możliwości edukacji nieformalnej;
  • jak angażować młodych ludzi w poza standardowe środowiska edukacyjne;
  • określać i sporządzać spis możliwości mobilności w ramach programu Erasmus+;
  • korzystać z dostępnych informacji na temat mobilności w ramach programu Erasmus+ w celu informowania młodych ludzi/uczniów/nauczycieli o istniejących możliwościach;
  • być otwartym na pracę z młodymi ludźmi w nieformalnych i nietradycyjnych środowiskach edukacyjnych;
  • doceniać wartość nieformalnych i nietradycyjnych środowisk edukacyjnych w pracy z młodymi ludźmi.

1. Czym jest edukacja nieformalna?

1.1 Uczenie się formalne, poza formalne i nieformaln

Istnieją trzy rodzaje uczenia się (Gadoularov i Romanica, n.d.):

  • Uczenie się formalne to uczenie się zapewniane zazwyczaj przez instytucję edukacyjną lub szkoleniową, ustrukturyzowane (pod względem celów nauki, czasu nauki lub wsparcia w nauce) i prowadzące do uzyskania certyfikatu. Uczenie się formalne jest celowe z punktu widzenia osoby uczącej się.
  • Uczenie się poza formalne to uczenie się, które nie jest zapewniane przez instytucję edukacyjną lub szkoleniową i zazwyczaj nie prowadzi do uzyskania certyfikatu. Jest ono jednak ustrukturyzowane (pod względem celów nauki, czasu nauki lub wsparcia w nauce). Uczenie się poza formalne jest celowe z perspektywy osoby uczącej się.
  • Uczenie się nieformalne to uczenie się wynikające z codziennych czynności życiowych związanych z pracą, rodziną lub wypoczynkiem. Nie jest ono ustrukturyzowane (pod względem celów nauki, czasu nauki lub wsparcia w nauce) i zazwyczaj nie prowadzi do uzyskania certyfikatu. Uczenie się nieformalne może być zamierzone, ale w większości przypadków jest nieintencjonalne (lub przypadkowe/losowe).

Więcej informacji na temat różnic między kształceniem formalnym, poza formalnym i nieformalnym można znaleźć w Internecie.

1.2 Zasady uczenia się poza formalnego

Zasady kształcenia poza formalnego są następujące (Gadoularov i Romanica, n.d.):

  • Ukierunkowanie na ucznia: treść, stosowane metodologie, miejsca i ramy czasowe muszą być oparte na potrzebach i zainteresowaniach uczniów.
  • Przejrzystość: wszystkie aspekty procesu uczenia się powinny być znane i uzgodnione przez uczniów od samego początku.
  • Poufność: wszystko, co dzieje się podczas zajęć edukacyjnych jest poufne i nie jest przekazywane nikomu, kto nie jest bezpośrednim uczestnikiem danego procesu.
  • Dobrowolność uczących się: uczący się powinni dobrowolnie uczestniczyć w procesie uczenia się.
  • Uczestnictwo uczących się: uczący się mają obowiązek aktywnie uczestniczyć w działaniach i procesach związanych z uczeniem się, jak również w kształtowaniu procesu uczenia się.
  • Odpowiedzialność za proces uczenia się spoczywa na uczniach: uczniowie powinni wziąć odpowiedzialność za własną naukę i być zmotywowani.
  • Wartości i praktyki demokratyczne: podczas działań szkoleniowych stosowany proces musi być zgodny z treścią.

1.3 Techniki uczenia się poza formalnego

Aktywne uczestnictwo w uczeniu się poza formalnym promowane jest poprzez stosowanie pewnych technik, do których należą (Peace Corps, USA, 2004), (Kokkos, 2014, s. 138-177):

Techniki Opis
Ćwiczenie „na rozgrzewkę” Krótkie, zorganizowane ćwiczenie mające na celu zrelaksowanie i dodanie energii uczestnikom oraz zapoznanie ich ze sobą na początku programu.
Wykład Trener prezentuje słuchaczom informacje na dany temat.
Dyskusja/sesja pytań i odpowiedzi Trener używa prowokacyjnych pytań lub stwierdzeń, zwykle przygotowanych wcześniej, aby pobudzić grupę do myślenia i dzielenia się informacjami w ramach prowadzonej dyskusji.
Burza mózgów Trener zadaje konkretne pytanie lub opisuje konkretną sytuacją, a uczestnicy proponują wiele różnych pomysłów.
Prezentacja w formie instruktażu Zorganizowane prezentacji czynności w celu pokazania, a nie tylko opowiedzenia publiczności, jak się ją wykonuje.
Praca w grupach Grupy dyskutują lub pracują nad danym tematem i prezentują swoje wyniki innym. Podział na grupy powinien być losowy, wyjątkiem jest sytuacja, w której musimy utworzyć grupy według ich doświadczenia. Jeśli wybieramy grupy na podstawie jakichś kryteriów, należy je wyjaśnić.
Samodzielne uczenie się Uczący się, pod kierunkiem trenera, decydują, czego i jak będą się uczyć. Można to robić indywidualnie lub w grupie, ale ogólna koncepcja polega na tym, że uczniowie przejmują odpowiedzialność za swoją naukę.
Dialog reprezentantów grup roboczych Dialog reprezentantów grup roboczych (z języka angielskiego „fishbowl”) to technika ustrukturyzowanej obserwacji procesu grupowego. Grupa zostaje podzielona na dwie części, z których połowa jest obserwatorami, a druga połowa aktywnymi uczestnikami. Obserwatorzy stoją lub siedzą w kręgu wokół aktywnej, wewnętrznej grupy. Obie grupy otrzymują konkretne zadania do wykonania; obserwatorzy proszeni są o odnotowanie określonych zachowań, natomiast aktywni uczestnicy o wspólne wykonanie jakiegoś zadania.
Odwrócona klasa Trener zachęca uczestników do wcześniejszego przygotowania się do szkolenia.
Odgrywanie ról Krótki skecz stworzony i odgrywany przez uczestników w celu symulacji rzeczywistej sytuacji życiowej, która ilustruje problem lub konflikt.
Studium przypadku Praca indywidualna lub grupowa, w której uczestnicy szukają odpowiedzi związanych z przedstawioną sytuacją. Sytuacja powinna być z rzeczywistości (coś, co się wydarzyło lub może się wydarzyć).
Gra symulacyjna Grupy uczniów otrzymują krytyczne dane na temat sytuacji, podejmują decyzje, otrzymują informacje zwrotne i podejmują dalsze działania. Gry zachęcają ludzi do przejęcia odpowiedzialności za własną naukę i sprawdzenia nowej wiedzy lub umiejętności.
Opowiadanie historii Wykorzystanie opowiadania historii w procesie uczenia się może wzmocnić naukę i kreatywność.
Autorefleksja Uczestnicy indywidualnie analizują zaistniałą sytuację, wcześniejsze działania lub swoje zachowania i konfrontują je z obecną i przyszłą rzeczywistością.
Wycieczka terenowa Wycieczka do miejsca, w którym uczestnicy mogą zobaczyć rzeczywisty przykład działania lub sytuacji, która ich dotyczy.

2. Mobilność w ramach programu Erasmus+

2.1 MProjekty mobilności w dziedzinie edukacji, szkoleń i młodzieży

Program Erasmus+ Unii Europejskiej finansuje działania w obszarze młodzieży, aby „zapewnić młodym ludziom wiele możliwości zdobywania kompetencji i rozwoju osobistego poprzez uczenie się poza formalne i nieformalne” (Komisja Europejska, 2020).

Celem tych programów jest podniesienie poziomu kluczowych kompetencji i umiejętności wśród młodych ludzi, w tym osób o mniejszych szansach, oraz osób pracujących z młodzieżą, aby promować aktywność obywatelską, dialog międzykulturowy, włączenie społeczne i solidarność. Uzupełniająco celem jest wzmocnienie pozycji młodych ludzi, aby mogli uczestniczyć w życiu demokratycznym i na rynku pracy, sprzyjanie poprawie jakości pracy z młodzieżą poprzez zacieśnianie współpracy między organizacjami zajmującymi się młodzieżą, uzupełnianie reform politycznych na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym oraz wspieranie rozwoju polityki młodzieżowej opartej na wiedzy i dowodach, a także uznawanie uczenia się poza formalnego i nieformalnego oraz wzmacnianie międzynarodowego wymiaru działań młodzieżowych (Komisja Europejska, 2016).

Projekty mobilności młodzieży i osób pracujących z młodzieżą mogą trwać od kilku dni do dwóch lat i mogą obejmować jedno lub więcej z następujących działań: (1) wymiany młodzieży, (2) wolontariat europejski oraz (3) mobilność osób pracujących z młodzieżą (ibid.). W szczególności:

  • Wymiany młodzieży umożliwiają grupom młodych ludzi realizację zorganizowanego programu działań (np. warsztatów, ćwiczeń, debat i odgrywania ról) w innym kraju, w UE lub poza nią. Są one otwarte dla wszystkich młodych ludzi w wieku 13-30 lat. Działania trwają od 5 do 21 dni.
  • Wolontariat Europejski oferuje młodym ludziom możliwość rozwijania umiejętności poprzez udział w codziennej pracy organizacji w takich dziedzinach, jak opieka społeczna, ochrona środowiska, nieformalne programy edukacyjne, technologie informacyjno-komunikacyjne, kultura i wiele innych. Wolontariat Europejski jest otwarty dla młodych ludzi w wieku 17-30 lat. Praca w ramach Wolontariatu Europejskiego trwa od 2 do 12 miesięcy, ale w niektórych przypadkach możliwe są krótsze okresy pracy, trwające od 2 tygodni wzwyż.
  • Mobilność osób pracujących z młodzieżą wspiera rozwój zawodowy osób pracujących z młodzieżą poprzez np. międzynarodowe seminaria, kursy szkoleniowe, wydarzenia służące nawiązywaniu kontaktów, wizyty studyjne lub staże typu podpatrywanie pracy (z języka angielskiego „job shadowing”) za granicą w organizacji zajmującej się tematyką młodzieżową. Działania związane z tą mobilnością trwają od 2 dni do 2 miesięcy.

Program Erasmus+ ponadto wspiera projekty partnerskie dla firm, instytucji, przedsiębiorstw i organizacji badawczych zainteresowanych wymieniać się dobrymi praktykami lub opracowywać innowacyjne praktyki. Wspiera on również dialog polityczny i współpracę w kwestiach dotyczących młodzieży w całej UE, z państwami spoza UE i do nich, a także z organizacjami międzynarodowymi (zwłaszcza z Radą Europy) i europejskimi organizacjami pozarządowymi zajmującymi się tematyką młodzieżową (ibid.).

3. Szkoły i program Erasmus+

3.1 Szanse dla szkół w ramach programu ERASMUS+

Erasmus+ oferuje program, do którego mogą przystąpić szkoły – przedszkolne, podstawowe i średnie. Dostępne są fundusze na projekty mobilności pracowników i partnerstwa transgraniczne. Całe klasy lub grupy uczniów mogą odwiedzać szkoły partnerskie, a poszczególni uczniowie mogą spędzić dłuższy czas w szkole w innym kraju (Komisja Europejska, 2019).

W ramach tego programu prowadzone są dwa kluczowe działania:

  1. Pierwsze działanie kluczowe zapewnia finansowanie rozwoju zawodowego pracowników szkół, dzięki czemu nauczyciele i pracownicy mogą spędzić okres za granicą w innej szkole lub wziąć udział w kursie szkoleniowym w innym kraju.
  2. Drugie działanie kluczowe oferuje partnerom projektu możliwość wymiany pracowników i uczniów lub opracowania nowego, innowacyjnego produktu. Finansowanie obejmuje krótkie pobyty grupowe (od 3 dni do 2 miesięcy) lub dłuższe okresy wymiany (od 2 do 12 miesięcy) dla poszczególnych uczniów szkół średnich (ibid.).

Według raportu Sirius z 2018 r., Europejskiej Sieci Politycznej ds. Edukacji Migrantów, edukacja poza formalna ma do odegrania większą rolę w rozwoju dzieci, podczas gdy duży potencjał tkwi zwłaszcza we współpracy między podmiotami świadczącymi edukację poza formalną, a szkołami. Na przykład wycieczki terenowe do muzeów i centrów nauki mogą wywoływać emocje, wzbudzać zainteresowanie i rozwijać pozytywne postawy wobec nauki. Kształcenie poza formalne w ogóle może podnieść samoocenę, samoświadomość i stworzyć poczucie odpowiedzialności, czasami promuje aktywną postawę obywatelską, umiejętności komunikacyjne i nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami. W związku z tym raport zawiera zalecenia o większe wysiłki ze strony szkół, aby tworzyć partnerstwa z podmiotami społeczności lokalnej w celu uzupełnienia formalnego programu nauczania o edukację poza formalną (Lipnickienė, K., Siarova, H., van der Graaf, L., 2018).

4. Działania informujące młodzież/uczniów/nauczycieli o mobilnościach w ramach programu Erasmus+

Poniżej przedstawiono niektóre działania, które można realizować zgodnie z technikami stosowanymi w edukacji poza formalnej i które ułatwiają młodym ludziom przejście z trybu szkolnego do mobilności w ramach programu Erasmus+:

Świadectwa

Świadectwa są rodzajem recenzji i dowodu społecznego, które służą do kierowania potencjalnych klientów i pomagają przezwyciężyć obiekcje, dostarczając dowodów od naszych rówieśników, „że decyzja, którą mamy podjąć jest właściwa” (Patel, 2017). Dowód społeczny to „zjawisko psychologiczne, w którym ludzie podporządkowują się działaniom innych przy założeniu, że działania te są odzwierciedleniem właściwego zachowania” (Santora, 2020).

W kontekście działań mających na celu nauczenie uczniów i nauczycieli o mobilności w ramach programu Erasmus+ należy zebrać świadectwa uczestników, którzy odnieśli sukces, i podzielić się nimi z grupą docelową. Świadectwa te można przedstawić w formie tekstu lub filmu wideo lub zamieścić w materiałach promocyjnych na stronach internetowych lub w mediach drukowanych.

Wieczory informacyjne

Wieczory informacyjne mogą również odegrać rolę wydarzenia informacyjnego, którego celem jest poinformowanie uczniów, nauczycieli i/lub rodziców o możliwościach mobilności w ramach programu Erasmus+. W tym przypadku można włączyć różne elementy nieformalne, aby zaangażować uczestników, takie jak zarządzanie oczekiwaniami i ocena rezultatów poprzez głosowanie punktowe.

Targi

Zorganizowanie targów ma większy zasięg niż wieczór informacyjny, a ich celem jest połączenie organizatorów mobilności w ramach programu Erasmus+ z grupami docelowymi. Podczas takich targów można przedstawić uczniom i nauczycielom międzynarodowe usługi wolontariatu w ramach programu Erasmus+ oraz wydarzenia związane z wymianą młodzieży. Młodzież, a także organizacje wolontariackie korzystające z programu Erasmus+ z całej Europy zaprezentują się poprzez stoiska informacyjne, ulotki oraz krótkie prezentacje lub warsztaty dla zainteresowanej młodzieży.

Ćwiczenie 3.1

Tytuł modułu Moduł 3: Poza formalne działania edukacyjne w trakcie okresu przejściowego ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+
Tytuł ćwiczenia Planowanie i projektowanie targów Erasmus+
Kod ćwiczenia A3.1
Czas trwania ćwiczenia (w minutach) 120 minut
Rodzaj zasobu Arkusz ćwiczeń
Cel ćwiczenia Celem tego ćwiczenia jest wspieranie osób pracujących z młodzieżą, wychowawców, trenerów i liderów młodzieżowych w planowaniu i projektowaniu targów Erasmus+ w celu informowania młodzieży/uczniów/nauczycieli o możliwościach udziału w mobilnościach w ramach programu Erasmus+ po ukończeniu szkoły. Końcowym rezultatem będzie plan, który można zrealizować w celu przeprowadzenia udanych targów Erasmus+.
Materiały potrzebne do wykonania ćwiczenia

Materiały do robienia notatek, długopis lub ołówek.

Opcjonalnie: urządzenie cyfrowe, takie jak komputer, laptop, tablet lub smartfon z edytorem tekstu.

Instrukcje krok po kroku Krajowe Stowarzyszenie Edukacji na Poziomie Szkoły Średniej postanowiło zwrócić się do Ciebie i Twojego zespołu z prośbą o zorganizowanie targów Erasmus+ w celu poinformowania rodziców/młodzieży/uczniów/nauczycieli o istniejących możliwościach wzięcia udziału w wyjazdach w ramach programu Erasmus+ po ukończeniu szkoły. Łączna liczba uczestników została ustalona na 80 osób, w tym 30 uczniów ostatnich klas licealnych.

Aby z powodzeniem zaprojektować i zaplanować to wydarzenie, musisz wykonać kilka kroków, które doprowadzą Cię do stworzenia szczegółowego planu targów:

Krok 1 – Potraktuj to poważnie i przygotuj się psychicznie: Organizacja wydarzenia nie jest prostym zadaniem. Jeśli kiedykolwiek organizowałeś*organizowałaś wydarzenie, wiesz, że nie wszystko przebiega zgodnie z planem i musisz stawić czoła różnym wyzwaniom. Dlatego ważne jest, aby działać jako gracz zespołowy, z cierpliwością i trzeba być dobrze przygotowanym i zdeterminowanym na tyle, aby poradzić sobie z wszelkimi trudnościami.

Aby przygotować się psychicznie do ciężkiej pracy i zainspirować innych, warto przeczytać artykuł „The Key To Mentally Preparing Yourself To Face Any Challenge” (dostępny w języku angielskim).

Krok 2 – Określenie celu i formatu: Sformułuj swój cel na tyle konkretnie, jak to tylko możliwe: czy chcesz przekazać uczestnikom wiedzę, czy poinformować ich o konkretnym temacie? Od odpowiedzi na to pytanie będzie zależał format wydarzenia: jego koncepcja, czas trwania, podział ról w zespole, układ sali, catering i nagłośnienie. I staraj się nie utknąć w tradycyjnych formatach. Spójrz na format konferencji TED, tematycznych śniadań, wydarzeń online, spotkań w plenerze. Liczy się to, że Twój format pomaga w osiągnięciu celu targów.

Krok 3 – Poświęć odpowiednią uwagę planowaniu: plan powinien zawierać m.in. logistykę i treść. Stwórz dokument dostępny dla całego zespołu, który będzie pomocny w procesie, w którym każdy członek zespołu będzie mógł zobaczyć zadania innych i ogólny obraz sytuacji. Najpierw przygotuj listę głównych zadań, a następnie doprecyzuj je jak najbardziej szczegółowo w postaci konkretnych kroków, które muszą zostać wykonane. Ważne jest, aby w planie wyznaczyć ramy czasowe: czas potrzebny na wykonanie zadania. Często jest on niedoceniany, a przygotowania idą wolniej niż się spodziewałeś*spodziewałaś. Możesz skorzystać z szablonów Google, programów online takich jak Trello lub nawet Excela, który Cię nie zawiedzie.

Krok 4 – Opracuj swój budżet: Przyjrzyj się liście zadań i uwzględnij je w swoim budżecie. Warto też pomyśleć o rezerwie na wypadek nieprzewidzianych sytuacji. Opcjonalnie można skorzystać z szablonu budżetu online, dostosować go lub stworzyć własny.

Krok 5 – Bądź przygotowany*przygotowana na wszystko! Jeśli chcesz miło zaskoczyć swoich gości, przemyśl wszystko w najdrobniejszych szczegółach: jak się rejestrują, kto i jak będzie witał uczestników, jaka muzyka będzie grała, czy masz ciekawy kącik fotograficzny, jak wyglądają prezentacje i jak ubrany jest Twój zespół, co robić w przerwach.

Krok 6 – Przydzielenie obowiązków: Bardzo ważne jest rozdzielenie zadań pomiędzy członków zespołu, którzy będą brali udział w organizacji i realizacji wydarzenia. Na przykład, ktoś jest odpowiedzialny za strefę rejestracji, ktoś inny za powitanie prelegentów, jeszcze inna osoba za sprzęt, za catering, komunikację z prasą itp. Każda osoba musi być odpowiedzialna za daną strefę przez cały czas trwania targów. Rozdaj każdemu członkowi zespołu dokument z przydzielonymi obowiązkami, tak aby każdy wiedział, z kim ma się kontaktować w konkretnej sprawie.

Krok 7 – Poproś o informacje zwrotne: Poproś uczestników o wypełnienie drukowanego formularza oceny na koniec wydarzenia lub formularza online po powrocie do domu. Poproś ich o ocenę różnych aspektów wydarzenia: logistyki, prelegentów, lokalizacji oraz pracy organizatorów. Te informacje pomogą Ci uniknąć błędów w przyszłości i poprawić jakość Twoich wydarzeń. Jeśli to możliwe, zbieraj opinie za pośrednictwem sieci społecznościowych lub nagrywaj wideo recenzje/świadectwa po wydarzeniu – przyda się to przy powtórnej organizacji wydarzenia. Oto kilka przykładowych formularzy, które możesz wybrać:

Ankieta oceny wydarzenia

DARMOWE przykłady oceny wydarzenia w PDF | MS Word | Excel

Twój kompletny przewodnik po procesie oceny wydarzenia

Niezależnie od tego, jakie wydarzenie organizujesz, bądź optymistą i nie bój się niespodzianek, a Twoje wydarzenie będzie udane!

Ćwiczenie 3.2

Tytuł modułu Moduł 3: Poza formalne działania edukacyjne w trakcie okresu przejściowego ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+
Tytuł ćwiczenia Wybór technik i działań angażujących młodzież/uczniów/nauczycieli
Kod ćwiczenia A3.2
Czas trwania ćwiczenia (w minutach) 120 minut
Rodzaj zasobu Arkusz ćwiczeń
Cel ćwiczenia Celem tego ćwiczenia jest wsparcie osób pracujących z młodzieżą, wychowawców, trenerów i liderów młodzieżowych w podjęciu decyzji, jakie działania byłyby odpowiednie do zaangażowania młodych ludzi/uczniów/nauczycieli w poza formalną sesję szkoleniową dotyczącą mobilności w ramach programu Erasmus+.
Materiały potrzebne do wykonania ćwiczenia

Materiały do robienia notatek, długopis lub ołówek.

Opcjonalnie: urządzenie cyfrowe, takie jak komputer, laptop, tablet lub smartfon z edytorem tekstu.

Instrukcje krok po kroku

Szkoła średnia w Twoim mieście zaprosiła Ciebie i Twój zespół do zorganizowania aktywizującego działania dotyczącego mobilności w ramach programu Erasmus+ dla młodzieży/uczniów/nauczycieli. Łączna liczba uczestników została ustalona na 40 osób, w tym 25 uczniów ostatniej klasy szkoły średniej.

Aby wybrać odpowiednie działanie, które zaangażuje młodych ludzi/uczniów/nauczycieli w tę poza formalną sesję szkoleniową, należy postępować zgodnie z poniższymi krokami:

  • Krok 1 – Zapisz tytuł działania, które zamierzasz zrealizować i określ osoby, które będą Ci pomagać, aby z powodzeniem zrealizować to działanie.
  • Krok 2 – Liczebność i profil uczestników: weź pod uwagę liczbę uczestników i przeanalizuj ich profil: wiek, poziom wykształcenia, zainteresowania, itp.
  • Krok 3 – Określenie efektów uczenia się: jaką wiedzę i umiejętności zdobędą uczniowie po zakończeniu działania? Jak zmieni się ich zachowanie?
  • Krok 4 – Technika edukacji poza formalnej i czas trwania: jaką technikę edukacji poza formalnej wybierzesz, w jakim celu i na jak długo? Na przykład, możesz podzielić uczestników na grupy 5-osobowe i zastosować technikę pracy grupowej, przydzielając grupom zrozumiałe zadanie, np. przez 15 minut szukać w Internecie konkretnego tematu, który każda grupa przedstawi po 5 minutach. W ten sposób wzmocnisz umiejętności komunikacyjne i zdolność uczniów do współpracy w odpowiednim czasie dla wspólnego celu, dogłębnego zrozumienia tematu i zaprezentowania wyników swoich wysiłków innym. Dodatkowo, sprawdź film pod tytułem „How to develop Non-Formal Education activities | Tips and Tricks for trainers”, który pomoże zrozumieć, jak wybrać metody do zajęć edukacyjnych.
  • Krok 5 – Utrzymuj ich zaangażowanie: Zdecyduj o pytaniach, które będą używane do utrzymania zaangażowania uczestników w proces uczenia się. Zorganizowanie tematów w logicznej kolejności ma ogromne znaczenie dla uczestników, aby łatwiej przyswajali informacje.
  • Krok 6-Infrastuktura: jakiej infrastruktury technologicznej lub innego rodzaju potrzebujesz, aby zrealizować to działanie?
  • Krok 7 – Ewaluacja: jak będziesz monitorować i oceniać proces? Jak określisz, co zadziałało, a co nie? Jak upewnisz się, że efekty uczenia się zostały osiągnięte?
  • Aby lepiej zrozumieć znaczenie ewaluacji w środowisku edukacji poza formalnej obejrzyj film „What is Evaluation in Non-Formal Education environment? Process and Importance of Evaluation”.
  • Krok 8 – Ryzyka: Spróbuj zastanowić się nad najważniejszymi zagrożeniami, które mogą mieć wpływ na Twoją działalność i przygotuj plan B.
  • Krok 9 – Data i miejsce: Kiedy i gdzie odbędzie się to działanie? Przygotuj na czas swoją pracę i unikaj spóźnień.

Podczas wykonywania wszystkich powyższych czynności należy pamiętać o części teoretycznej tego modułu, a także o następujących kluczowych czynnikach:

  • sposobie wzajemnej interakcji i komunikacji;
  • sposobie, w jaki informacje z tego działania są udostępniane na zewnątrz;
  • praktycznych aspektach zapewniających efektywne działanie.

Ćwiczenie 3.3

Tytuł modułu Moduł 3: Poza formalne działania edukacyjne w trakcie okresu przejściowego ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+
Tytuł ćwiczenia Opracowanie kwestionariusza oceny
Kod ćwiczenia A3.3
Czas trwania ćwiczenia (w minutach) 120 minut
Rodzaj zasobu Arkusz ćwiczeń
Cel ćwiczenia Celem tego ćwiczenia jest wsparcie osób pracujących z młodzieżą, wychowawców, trenerów i liderów młodzieżowych w znalezieniu najlepszego sposobu oceny poza formalnej sesji szkoleniowej dotyczącej mobilności w ramach programu Erasmus+, skierowanej do młodzieży/uczniów/nauczycieli.
Materiały potrzebne do wykonania ćwiczenia

Materiały do robienia notatek, długopis lub ołówek.

Urządzenie cyfrowe, takie jak komputer, laptop, tablet lub smartfon, wyposażone w edytor tekstu.

Instrukcje krok po kroku

Rada rodziców ze szkoły podstawowej postanowiło zaprosić Cię do zorganizowania poza formalnej sesji szkoleniowej dotyczącej mobilności w ramach programu Erasmus+, skierowanej do młodzieży/uczniów/nauczycieli, ale aby ją ocenić, musisz opracować Kwestionariusz Oceny.

Zanim zaczniesz, należy pamiętać, że kwestionariusz ewaluacyjny zawiera listę pytań, które są używane do wyrażenia oceny konkretnej sytuacji. Kwestionariusz ten jest zwykle opracowywany, gdy cele i zadania są już pewne. Ogólnie rzecz biorąc, kwestionariusze ewaluacyjne są przydatne, aby:

  • opracować strukturalną ocenę;
  • kierować całym procesem ewaluacji;
  • przedstawić dokładny wynik.

Aby pomyślnie zakończyć to działanie, należy dokładnie rozważyć następujące kroki:

  • Krok 1 – Zapisz tytuł działania, dla którego zamierzasz opracować kwestionariusz ewaluacyjny.
  • Krok 2 – Ustal kto i w jaki sposób będzie wypełniał kwestionariusz oceny. Dowiedz się, kim są osoby zaangażowane w ocenę. Ustal również osoby, które pomogą Ci w zbieraniu odpowiedzi lub czy będziesz to robił sam*sama.
  • Krok 3 – Ustal odpowiednie pytania. Użyj pytań, które mają istotne znaczenie dla działania, koncentrując się na powiązanych celach i zadaniach.
  • Krok 4- Zdecyduj, jaki typ i jakie pytania powinny być zawarte w kwestionariuszu ewaluacyjnym. Ustal priorytety pytań w oparciu o ich znaczenie i to, jak dobrze odpowiadają na potrzeby ewaluacji. W zależności od grupy docelowej wybierz pytania zamknięte (na które można odpowiedzieć prostym „tak” lub „nie”) i pytania otwarte (takie, które wymagają więcej przemyśleń i więcej niż jednej prostej odpowiedzi).
  • Krok 5 – Zweryfikuj pytania. Upewnij się, że są one związane z oceną działania.

Podczas wykonywania wszystkich powyższych czynności należy pamiętać o następujących kluczowych czynnikach:

  • spraw, aby kwestionariusz był zwięzły;
  • uwzględnij krótkie wprowadzenie i cel;
  • uwzględnij pytania otwarte i skalę ocen;
  • pytania powinny być neutralne;
  • rozważ alternatywne odpowiedzi;
  • upewnij się, że Twoje pytania z góry nie zakładają odpowiedzi;
  • uszereguj swoje pytania według stopnia trudności;
  • przejrzyj przygotowany kwestionariusz;
  • zostaw puste pole na komentarze.

Zasób 3.1

Tytuł modułu: Moduł 3: Poza formalne działania edukacyjne w trakcie okresu przejściowego ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+
Tytuł zasobu: Projekt wideo YOUTRAIN: Czym jest edukacja poza formalna? 7 Zasad edukacji poza formalnej
Kod zasobu: R3.1
Wprowadzenie do zasobu: W tym krótkim filmie doświadczony profesjonalista wyjaśnia, czym jest edukacja poza formalna, jednocześnie przedstawiając definicję, kontekst i 7 kluczowych zasad edukacji poza formalnej.
Co zyskasz dzięki korzystaniu z tego zasobu? Słuchacze w przyjemny sposób zapoznają się ze znaczeniem edukacji poza formalnej. Ten film jest również pomocny w poszerzaniu wiedzy na temat pracy z młodzieżą w ramach programu Erasmus+.
Link do zasobu:

Czym jest edukacja poza formalna? 7 Zasad edukacja poza formalnej

Materiał dostępny w języku angielskim

Zasób 3.2

Tytuł modułu: Moduł 3: Poza formalne działania edukacyjne w trakcie okresu przejściowego ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+
Tytuł zasobu: Projekt wideo YOUTRAIN: Jak rozwijać edukację poza formalną | Porady i wskazówki dla trenerów
Kod zasobu: R3.2
Wprowadzenie do zasobu: Jest to film wprowadzający w tematykę rozwoju edukacji poza formalnej, dostarczający podstawowych informacji.
Co zyskasz dzięki korzystaniu z tego zasobu? Ten film pomoże uczestnikom zrozumieć, w jaki sposób rozwijane są poza formalne działania edukacyjne. Przyszli trenerzy, jak również ci doświadczeni, mogą poznać metody efektywnego prowadzenia zajęć, dowiedzieć się, jak stworzyć i utrzymać przestrzeń dla uczestników oraz jak doskonalić swoje umiejętności jako trenerzy.
Link do zasobu:

Jak rozwijać edukację poza formalną | Porady i wskazówki dla trenerów

Materiał dostępny w języku angielskim

Zasób 3.3

Tytuł modułu: Moduł 3: Poza formalne działania edukacyjne w trakcie okresu przejściowego ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+
Tytuł zasobu: Edukacja poza formalna i nieformalna: Historia, aktualne zagadnienia i pytania
Kod zasobu: R3.3
Wprowadzenie do zasobu: Stéphanie Gasse, specjalistka w dziedzinie nauk o edukacji, udzieliła wywiadu Thierry’emu Ardouinowi, podkreślając niektóre aspekty edukacji poza formalnej i nieformalnej, wyjaśniając terminy, a także zwracając uwagę na elementy historyczne i aktualne zagadnienia.
Co zyskasz dzięki korzystaniu z tego zasobu? Słuchacze będą mieli okazję wzbogacić swoją wiedzę na temat edukacji poza formalnej z perspektywy naukowej, obejmującej zagadnienia związane z polityką edukacyjną i kontekstem międzynarodowym, wykraczającym poza perspektywę UE. Wywiad dostępny jest w języku angielskim, francuskim i niemieckim.
Link do zasobu: Edukacja poza formalna i nieformalna: Historia, aktualne zagadnienia i pytania

Zasób 3.4

Tytuł modułu: Moduł 3: Poza formalne działania edukacyjne w trakcie okresu przejściowego ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+
Tytuł zasobu: 200 najlepszych narzędzi do nauki w 2019r.
Kod zasobu: R3.4
Wprowadzenie do zasobu: Ten artykuł przedstawia listę 200 najlepszych narzędzi do nauki, która została opracowana przez Jane Hart na podstawie wyników 13. Dorocznego badania Learning Tools Survey i wydana 18 września 2019 r.
Co zyskasz dzięki korzystaniu z tego zasobu?

Ten artykuł zawiera tabelę z listą 200 najlepszych narzędzi, jak również ich ranking na 3 podlistach:

  • Najlepsze narzędzia do nauki osobistej i zawodowej (PPL100)
  • Najlepsze narzędzia do nauki w miejscu pracy (WPL100)
  • Najlepsze narzędzia dla szkolnictwa wyższego (EDU100)

Studiując te listy, poszerzysz swoją wiedzę na temat nowoczesnych narzędzi, które możesz wykorzystać w pracy z młodymi ludźmi.

Link do zasobu:

200 najlepszych narzędzi do nauki

Informacje dostępne są w języku angielskim

Zasób 3.5

Tytuł modułu: Moduł 3: Poza formalne działania edukacyjne w trakcie okresu przejściowego ze szkoły do mobilności w ramach programu Erasmus+
Tytuł zasobu: Jak wychować wynalazcę. Materiały edukacyjne dla szkół z zakresu technologii i inżynierii.
Kod zasobu: R3.5
Wprowadzenie do zasobu: Jest to oficjalna strona dwuletniego projektu Erasmus+, którego celem jest przyczynienie się do rozwoju inicjatyw STEAM oraz poprawa zdolności uczniów szkół podstawowych i średnich w zakresie technologii i inżynierii.
Co zyskasz dzięki korzystaniu z tego zasobu? Odwiedzający stronę będą mieli okazję przeczytać i obejrzeć filmy i zdjęcia związane z działaniami w zakresie edukacji poza formalnej, w które zaangażowani są uczniowie, nauczyciele i władze lokalne z różnych krajów w kontekście programu Erasmus+. Materiały te mogą zainspirować i zmobilizować zarówno osoby uczące się, jak i uczniów/nauczycieli do zaangażowania się w podobne inicjatywy w ramach Erasmus+ i mobilności.
Link do zasobu:

Jak wychować wynalazcę. Technologia i Inżynieria – materiały edukacyjne dla szkół.

Informacje dostępne są w języku angielskim

Aby poznać definicje niektórych pojęć, z którymi możesz nie być zaznajomiony, przeczytaj Praktyczny przewodnik DARE dotyczący inkluzji społecznej, pierwszy rezultat opracowany przez partnerów projektu DARE.

Większość poniższych materiałów jest dostępna w języku angielskim.

Bibliografia

Książki

Komisja Europejska (2016). What’s in it for youth: opportunities for young people, youth workers and organisations in the youth field. [online] Dostęp 8 czerwca 2020 r.

Gadoularov, O., Romanica, B. (n.d) Training of Trainers. Using non-formal learning and interactive methods in youth work. [online] Dostęp 8 czerwca 2020 r.

Gross, R. (2010). Psychology: The Science of Mind and Behaviour. 6th Edition. UK, Hodder Education.

Kokkos, A., (2014). Exams Questions and Answers. Certification of the Teaching Qualification of Trainers for Adults of non-formal education. EOPPEP

Lipnickienė, K., Siarova, H., van der Graaf, L. (2018). Role of non-formal education in migrant children inclusion: links with schools. [online] Dostęp 8 czerwca 2020 r.

Northwest Center for Public Health Practice, University of Washington, School of Public Health. (2012). Effective Adult Learning. A Toolkit for Teaching Adults. [online] Dostęp 8 czerwca 2020 r.

Noye, D., Pireteau, J. (2002). The basic “tools” of the Adult Trainer. Athens: Metaixmio.

Peace Corps, US. (2004). Nonformal Education (NFE) Manual. Peace Corps. Information Collection and Exchange. [online] Dostęp 8 czerwca 2020 r.

Rogers, A. (2002). Adult Education. Athens: Metaixmio.

Indeks cytowań

Komisja Europejska (2013). Green light for Erasmus+: More than 4 million to get EU grants for skills and employability. European Commission Press Corner. [online] Dostęp 8 czerwca 2020 r.

Patel, S. (2017). 9 Strategies for Using Customer Testimonials in Your Content. [online] Accessed 15 maja 2020 r.

Santora, J. (2020). 30+ Proven Ways to Use Social Proof to Increase Your Conversions (Updated). [online] Dostęp 15 maja 2020 r.

The Glossary of Education Reform, (2013). Asychnronous Learning. [online] Dostęp 7 maja 2020 r.

Przewiń do góry